KINDERRADICALISERING

Vandaag zullen diverse media in binnen of buitenland misschien wel verbolgen het volgende nieuws verspreiden. Of misschien censureert men dit het liefst zo ver mogelijk weg. Feit blijft dat ik dit nieuws met mijn persoonlijke ‘teint’ breng zonder persoonlijk verbaasd te zijn. Ik neem u mee, een aantal jaren terug, terug in mijn herinneringen. Sommigen van u, diegenen die een lange conversatie met mij hebben gehad herinneren zich de volgende anekdote nog…

Vandaag lijkt het alsof de radicalisering van de Belgische kinderen iets is dat verbazingswekkend en ernstig is. Ernstiger vind ik het dat kranten als het AD al jaren achter de feiten aanlopen en voor mij amper of geen toegevoegde nieuwswaarde brengen. Van de voorheen serieus te nemen instituten zoals deze gevestigde media verwacht ik namelijk dat zij deze radicalisering in Nederland al jaren geleden hadden ontdekt door simpelweg verslag te doen. Verslag van het feit dat radio 1 een aantal jaren geleden op een moslim lagere school live vragen ging stellen en daar snel de uitzending onderbrak en de kinderen het woord ontnam omdat daar meer dan de helft van de in het krantenartikel van vandaag omschreven uitingen door jong en nog jonger door de microfoon getuft werden.

Of wel, de politiek en media hebben dit nog niet opgepakt en genegeerd, dus het is in Nederland nog veel erger. Wegkijkpolitiek, wegkijkmedia.

Bonus uitleg!