JONGEREN, WONEN EN MEER..

Het commentaar van Jan Voorstok, onderaan het artikel triggerde mijn idee om kort wat te (om)schrijven. In ‘ the big picture’ dan.

Allereerst ben ik blij dat het college mijn blog ook leest? Nee, ik reken mijzelf te veel eer toe, ik weet het. Overigens ben ik van mening, nu het college het voortouw wil nemen, dat het excuus er zeker mag gaan komen.

Anyway, de reactie van Jan Voorstok:
Precies daar waar de schoen wringt Jan. Kijkt u maar eens naar dit verhelderende interview met de soort van uitvinder van de participatie-samenleving. En helaas hoe politici deze weer eens naar eigen voordeel hebben verkracht. Om te bezuinigen. Zijn insteek was dat de armsten statistisch gezien niet uit hun lage sociale posities kwamen. Ook hun kinderen niet. De huizen waar zij wonen worden, als je de huursubsidies optelt, vijf tot zes keer betaald aan de woningbouwstichtingen. Dit kost de maatschappij veel geld, zonder resultaat. Een voorbeeld van zijn oplossing: schenk ze het huis en maak ze verantwoordelijk voor hun woonomgeving en elkaar. Zo simpel, dames en heren politici.

Hier over nadenken, ook al is het landelijke politiek, kan nooit kwaad. Al is het maar om signalen af te geven. Daar heb je wethouder(s) voor.