HOE GAAT RECEP TAYYIP ERDOĞAN DOOD?

Het is moeilijk te voorspellen wanneer iemand doodgaat. Als een persoon grote risico’s neemt, dan is de kans groter dat de desbetreffende persoon het einde eerder gaat vinden. Erdoğan is een man die grote risico’s neemt. Met zichzelf en met zijn volk en land. Zijn aanhangers zullen hem daarom des te meer waarderen. Op dit moment lijkt het erop dat zijn tegenstanders hem moeten vrezen. Zijn voorstanders overigens ook, alleen zien en voelen zij dit nog niet zo. Waarom is dat eigenlijk volgens mij? En waarom denk ik dat Erdoğan werkelijk de noodtoestand heeft afgekondigd? Wat is er te vinden in de door WikiLeaks gepubliceerde Turkse overheidscommunicatie? 

De Turkse overheid heeft nu ook voor de rest van de wereld een kliklijn voor tegenstanders van het bewind ingesteld. Ook voor de Erdoğan-fetisjist, in bijvoorbeeld Nederland, schuilt hier een reëel gevaar. Mochten de buren je niet zo aardig vinden, of geen vroom moslim vinden, dan staat niets hen in de weg om je aan te geven bij de Turkse ‘Gestapo’. De eerstvolgende keer dat de Erdoğan-fetisjist voet zet in zijn moederland, dan belandt de Erdoğan-fetisjist in de bak. Met een beetje pech, als de doodstraf ondertussen echt is ingevoerd, is de terechtstelling een paar maanden later.

Er zijn vrijwel geen onafhankelijke rechters meer te vinden in Turkije. Alleen daarom lijkt een negatief reisadvies wel op zijn plaats. De keuze om dit wél te doen toont verantwoording naar het (vakantie)volk toe, maar het toont ook begrip naar de Nederlandse-Turken toe. Het gaat ontzettend fout in Turkije, er is oorlog op komst. Eigenlijk is er al eeuwen geen vrede geweest… De Turkse maatschappij bestaat uit het elkaar wantrouwen en in de gaten houden. Dat idee hadden mijn reisgenote en ik al toen wij in Istanboel twee avonden met een Turkse-Koerd op stap en in gesprek zijn gegaan. WikiLeaks lijkt dit nu te bevestigen. Turkije is een politiestaat met burgerinformanten, net zoals in de voormalige DDR, net zoals de begindagen van Hitlers opkomst.

De intimidatie van de lange-arm van Erdoğan reikt dus in ieder geval tot diep in onze Westerse samenlevingen. Een vergelijk met het bewind van Erdoğan en dat van wijlen Hitler heb ik reeds gemaakt in een eerder artikel. In mijn optiek lijkt alles erop dat Erdoğan een oorlog aan het voorbereiden is.

Hoe deze oorlog eruit gaat zien zal op korte termijn te analyseren zijn. Het kan zelfs zo zijn dat de Erdoğanzen al zeer snel gaan toeslaan.

De internationale gemeenschap; de Verenigde Naties, zijn niet goed voorbereid. Er zal mijn inziens rekening gehouden moeten gaan worden met een nóg grotere vluchtelingenstroom dan wij vorig jaar gezien hebben. Met waarschijnlijk nóg meer personen met slechte bedoelingen. Momenteel schatten diverse inlichtingendiensten dat er reeds tussen de 10.000 en 12.500 Jihadistische extremisten in Europa zijn. Met het steeds verder terugdringen van ISIS komen hier waarschijnlijk nog zeker 6000 volledig oorlogservaren Jihadisten bij. Simpelweg omdat zij de Europeanen zijn die in het Midden-Oosten zijn gaan vechten en zich onder ons zullen mengen. De kans bestaat dat er uiteindelijk 20.000 tot zelfs wel 30.000 jihadistische extremisten naar Europa zullen komen. Dit hang volledig af van de ontwikkelingen in Turkije. Als ik dit goed op mijzelf laat inwerken, dan komt bij mij het besef keer op keer dat ook Europa versneld aan de rand van een nieuw soort oorlog staat te komen. Ik geef het geen naam, maar verschrikkelijk zal het zijn. De voorbeelden dringen zich steeds frequenter en heftiger aan de laatste tijden. Nu begrijp ik waarom er in Frankrijk 12.000 reservisten gezocht worden! Waar velen aan voorbij gaan is het feit dat de extremistischere vrijheidsstrijders onder de Koerden in Turkije, bij nog verdere onderdrukking door de Turkse regering, er ook voor kunnen gaan kiezen om tevens in Europa aanslagen te gaan plegen op Turkse doelen. Daar Europa en de rest van de wereld weinig voor de Koerden in Turkije doen, is dit geen rare gedachtegang.

Erdoğan is van absolute totalitairiteit. Daarbij bestaat het vermoeden dat hij ook in het geloof erg rechtlijnig en hardvochtig is. De beste man heeft namelijk in het verleden een politiek permanent beroepsverbod en een gevangenisstraf gekregen voor het schenden van artikel 14 van de Turkse grondwet en artikel 312/2 van het voormalige Turkse wetboek van strafrecht (het aanzetten tot haat op grond van klasse, ras, religie, sekte of regionale verschillen). Het meest kenmerkende is de volgende (dicht)uitspraak van Erdoğan:

,,Democratie is slechts de trein die wij nemen totdat wij op onze bestemming zijn aangekomen. Minaretten zijn onze bajonetten, koepels onze helmen, moskeeën onze kazernes en gelovigen onze soldaten.”

Persoonlijk zie ik dit als het meest kenmerkende feit rondom Erdoğan. Het is alles zeggend, zeker als we de recente ontwikkelingen en achtergronden proberen te beredeneren. Ik kan hier niet anders dan tot de conclusie komen dat Erdoğan de Arabisering en Islamisering als hoogste punt op de agenda heeft staan. In de seculiere staat Turkije is dit niet mogelijk. Daarvoor heeft hij ook in de gevangenis gezeten. Door doortraptheid is hij van zijn beroepsverbod afgekomen en zie daar, de sultanistische macht klotst tegen de Bosporusoevers omhoog. Op dit moment stevent Erdoğan met geweld, intimidatie, deporteren, marteling, moord en dus volledige zuivering van tegenstand op een één persoonsstaat af. In deze staat zal hij de absolute macht uitoefenen. Hij heeft nu minimaal de status van autoritair leider bereikt. De volgende is dictator en daarna genocide-pleger. Hopelijk komt de man bij zinnen alvorens te beginnen.

Door het afkondigen van de noodtoestand kan Erdoğan de oorlogsmisdaden, die hoogstwaarschijnlijk in het Zuiden van Turkije op de Koerden zijn begaan, gaan proberen te verbergen of misschien wel te ‘wissen’ uit de geschiedenis. Veel van de medeplichtigen in regering en leger zijn de laatste dagen opgepakt en volledig in isolement monddood gemaakt.  In het verleden zijn er eerder miljoenen mensen ‘kwijt’ geraakt. Daarom denk ik dan ook dat Erdoğan van plan is om de Koerden ‘zijn’ land uit te gaan drijven of zuiveren, zoals hij dit zelf zo graag noemt. Het eerste bewijs kwam de dag nadat ik deze alinea hierboven had geschreven op Twitter: Turkish forces set fire to the cemetery of Cizre massacre victims.

Nu Rusland in de lucht heerst boven Noord-Syrië, is het vrijwel uitgesloten dat Turkije de als maar verder oprukkende Koerden, die tegen de Islamitische Staat vechten, er van kan weerhouden een eigen staat te creëren. De Koerden hebben namelijk al jaren een goed functionerend gebied van Syrië ingericht. Op basis van gelijkwaardigheid werken vrouwen en mannen hier samen in een evenwichtige maatschappij naar Westers voorbeeld.

Als Erdoğan er voor kiest om de oorlogsmisdaden tegen de Koerden op te voeren, dan denk ik dat de tijd daar is om langzaamaan van een genocide op de Koerden te mogen gaan spreken. Als het Westen dan reageert, zoals het ooit in de daarvoor opgerichte VN heeft beloofd, dan is het oorlog. Nóg meer oorlog.

Waarom denk ik dat Erdoğan van plan is om de Koerden te gaan vernietigen? Deze groep mensen vormt bijna 25 procent van de Turkse gemeenschap. De gewelddadige onderdrukking is niet meer te verantwoorden (lees: te verbergen). Nu de successen van de Koerden op de Islamitische Staat zo groot zijn dat er een reële kans bestaat dat er een heel groot Koerdistan ten Zuiden van Turkije ontstaat, voelt Erdoğan zich waarschijnlijk met de rug tegen de muur gezet. In internationaal isolement kan hij met steun van het bloeddorstige gedeelte van ‘zijn’ bevolking, zijn plan gaan uitvoeren. Mensen die om de doodstraf roepen zijn bloeddorstig. Door zijn tegenstanders en voorstanders recht tegenover elkaar te zetten. Doordat hij de macht en de kracht in het geheel naar zich heeft toegetrokken, kunnen zijn tegenstanders, voor zover in vrijheid, niets anders dan op hun tenen lopen, óf een burgeroorlog ontketenen.

Op dit moment komen er vele berichten via Twitter binnen dat men uit angst Facebook- en Twitterprofiel wist en zich verder ook van alle associaties met rassen of groepen die de toorn van de Erdoğanzen over hen af kunnen roepen probeert te ontdoen. Pure intimidatie en onderdrukking. Erdoğan staat met één been gestrekt in het dictatorschap. Ik kan niet anders dan dat concluderen.

Het is duidelijk dat Erdoğan de touwtjes stevig in handen heeft. Door de verlamming in de Europese politiek komt er geen goed weerwoord tegen Erdoğan en zijn intimiderende schrikbewind. Al eerder gaf ik aan dat personen van het kaliber Erdoğan hun laars lappen aan halfzachte elitaire beroepspolitici. Politici die helaas niet in dienst van het volk dat hen heeft verkozen lijken te willen zijn, maar liever in dienst lijken te willen zijn van multinationals en andere belanghebbenden met eventuele grote en lucratieve post-politieke carrière vooruitzichten. Je kan zeggen wat je wilt van Erdoğan, maar het is een man van het volk, of eigenlijk misschien wel meer van het gelovige gedeelte van zijn volk.

Ook Erdoğan is aan het verliezen. Turkije leeft al decennia op te grote voet en dit zal, net zoals de Europese Unie en de rest van de wereld dit in 2008 overkwam, een implosie van de economie gaan geven. Ook Erdoğan weet dit en nadat hij het land op geleend en gesponsord geld een schijnwelvaart heeft kunnen geven staat alles op instorten. Dat maakt de man nóg meer onberekenbaar en gevaarlijk.

Dat Erdoğan zal sterven is een feit. De vraag is of hem een natuurlijke dood is gegund? Met de vijanden die hij momenteel aan het maken is zal de natuur van zijn dood waarschijnlijk eerder te herleiden zijn tot een niet natuurlijke dood, want dat is de realiteit. Het is alleen nog geen feit.

Als u mijn zorgen deelt. Deel dan dit bericht.

war-crimes