HET ONTSTAAN VAN DE ATHEÏSTISCHE STAAT (AS)

Op Twitter was ik vanavond aan het tjilpen met @Blondemevrouw1. Ons getjilp inspireerde mij, om mijn slepende lijdensweg aan miserabele gedachten over al die mensjes die het al die andere mensjes zo ontzettend moeilijk maken,  te concluderen tot een persoonlijke afscheidingsbeweging. Een fantasiebeweging in een mooie dagdroom. Mijn hopelijk profetische dagdroom over een Atheïstische Staat, alleen nog bestaande op de kaart van mijn gedachten.

Dagdromen over een betere wereld is mij ten zeerste eigen. Ik moet eerlijk zijn: ik ben op deze wereld terecht gekomen, maar het bevalt mij totaal niet! Voor mij persoonlijk is mijn eigen bestaan eigenlijk dus niet gewenst. Ik blijf tòch onder jullie en ons; een combinatie van loyaliteit naar de mensen die om mij geven én vechtlust om er wat van te willen maken. De vechtlust manifesteert zich nu in mijn opkomst van mijn Atheïstische Staat. Deze opkomst had tot voor kort nog geen naam. Maar de gedachten en gevoelens van mijn absolute kritiek hebben zich eindelijk gevormd tot een voor mij nu duidelijk concept, afgekort: ‘AS’. U leest hier dan ook vandaag over het ontstaan van de Atheïstische Staat.

Al is het maar omdat ik iets niet kan moeten. Hoe meer ik moet, des te meer ik mij verzet. Des te meer mijn vrijheden in een gevoel van veiligheid en comfort worden aangetast en aangevallen, des te meer zal ik een standpunt moeten maken. Ik wil namelijk met rust gelaten worden. Dat word ik niet, dus ik kom in verweer. Ik schrijf in opinie op mijn site, maar ik schrijf nu ook iets heel persoonlijks. Iets wat mij ontzettend dwars zit. Want hoe, bij welke God dan ook, kan welk mens hier dan ook op aarde mij dwingen iets te geloven? Eerst zien, dan toch geloven? Tijd voor een drietal stellingen:

Stelling één:
Stel, ik ben geboren in een land zoals Saoedi Arabië. Papa en mama geven mij het Islamisme met de paplepel in, doch verder ben ik een heel lief en respectvol persoon naar alles en iedereen in mijn leven geweest. Stel, dat ik werkelijk waar nooit iets verkeerd gedaan zou hebben in mijn leven en ik was dood… Stel, dat ik in mijn ‘doodszijn’ tot de poort van het hiernamaals zou komen en dan staat daar Jezus met zijn papa God. Stel, dat zij besluiten dat ik het verkeerde geloofsmensmerk blijk te hebben en daarom niet toegelaten kan worden tot de geneugten van het Koninkrijk Gods! Eigenwijs en wars van dwang zal ik met opgeheven middelvinger en hoofd de poorten van de hel inlopen. Bij zo een club wil ik niet horen. Simpel. Nu niet en ooit niet. Nooit.

Stelling twee:
Stel, ik ben geboren in een zeer gelovig stukje Nederland, waar ik in tegenstelling tot mijn vader André Rouvoet wél het christelijke geloof gevoed heb gekregen, máár dat nooit misbruikt heb en wel een heel goed, liefdevol, eerlijk en naar alles en iedereen respectvol leven heb geleid. Stel, dat ik werkelijk waar nooit iets verkeerd gedaan zou hebben in mijn leven en ik was dood… Stel, dat ik in mijn ‘doodszijn’ tot de poort van het hiernamaals zou komen en dan staan daar Mohammed en Allah… Stel, dat zij besluiten dat ik het verkeerde geloofsmensmerk blijk te hebben en daarom niet toegelaten kan worden tot de geneugten van hun schuilplaats. Eigenwijs en wars van dwang zal weigeren asiel aan te vragen. Voor het eest in mijn leven zou ik dan scheldend en tierend met alle genoegen plaats nemen in de hel. Héél simpel. Zo werkt het niet bij mij.  Nu niet en ooit niet. Nooit.

Stelling drie:
De entiteiten van stelling één en twee zijn niet bestaande, door mensen verzonnen, sprookjesfiguren. Waarom ben ik dan toch in alle hevigheid aan deze sprookjesfiguren onderhevig tijdens mijn leventje hier op aarde? Heb ik dan niet het recht tot het afkondigen van een Atheïstische Staat? Kan ik dat registreren als een geloof? Een geloof in niet geloven? Kan ik daar subsidie voor krijgen? Mijn eigen scholen er omheen vormen? Mijn eigen partij voor oprichten? Het recht op een geloofsvrije ruimte afdwingen? Kan ik ooit een plaats in dit heelal koloniseren tot een Atheïstische Staat, of eigenlijk nog liever: Atheïstische Planeet? Ik durf te stellen dat dit mijn recht zou moeten zijn. Tijd voor een persoonlijk ruimte(vaart)programma.

Op dit moment word ik namelijk geterroriseerd door geloof en nog eens geloof. Ik geloof niet dat dat geheel goed voor mij is en ik geloof dat ik het beu ben. Ongelofelijk beu!

En dit was nog maar slechts deel I