AAN DE VOORZITTER EN DE LEDEN VAN DE TWEEDE KAMER DER STATEN-GENERAAL, AAN DE TIJDELIJKE VOORZITTER VAN DE EUROPESE UNIE,

Als kind en nazaat van het Armeense volk wil ik benadrukken dat ik geen enkele wraakgevoelens tegen het Turkse volk koester. Ik voel mij wel verplicht om mij solidair te voelen met een bevolkingsgroep die mijns inziens in de steek gelaten is door de weldenkende wereld. Ik voel mij verplicht om de leden van de Nederlandse Tweede Kamer te vragen om te voorkomen dat door ingewikkelde geopolitieke vraagstukken het Koerdische volk niet de bescherming en steun krijgt die het op dit moment verdient en dringend nodig heeft. De stemming van het Duitse Parlement vandaag is ook voor het Koerdische volk van grote levenswaarde.

Vandaag stemt de Duitse Bondsdag over de zogenaamde ‘Armeense kwestie’. De Duitse regering heeft de intentie om de honderdduizenden Armeense doden, die tussen 1915 en 1917 onder het Ottomaanse bewind vielen, de formele geschiedenis in te gaan ‘schrijven’ als slachtoffers van een (dus geplande) genocide. Dit laatste zeer tegen de wil en zin in van de Turkse regering onder leiding van Recep Tayyip Erdoğan.

Na eerder uitstel en nu onder grote druk van de Duitse parlementariërs, moet de Duitse regering onder leiding van Angela Merkel toch ‘kleur bekennen’. Door de druk die Recep Tayyip Erdoğan op Angela Merkel uitoefent, lijkt het erop alsof zij zelf niet ‘durft’ te stemmen. De vluchtelingen ‘koehandelsdeal’ met de EU kan er immers mee op de tocht komen te staan. Onder het mom van haar vele afspraken deze dag, laat zij de stemmingen over het aannemen van de officiële term ‘Armeense Genocide’ nu over aan de rest van het Duitse parlement. Tactisch misschien… maar wel een zwaktebod… een schande en laf…

Een zwaktebod en schande omdat het uiteindelijk het waanzinnig agressievere politieke spel van Recep Tayyip Erdoğan niet zal breken. De kans bestaat zelfs dat zijn ‘eerwraak’ zal bestaan uit het nog verder inperken van de vrijheden van zijn volk en voornamelijk het Koerdische gedeelte van het Turkse volk. Wie doet hem namelijk wat? ‘De Turken’ dreigen ook de poorten van de hel open te zetten en de ‘vluchtelingenkoehandelsdeal’ op te zeggen. Keiharde politiek over de ruggen en levens van ontheemde mensen. Mijns inziens een groot en angstig uitziend ‘teken aan de wand’. In gevoelstermen zegt dit alles over alles wat men kan verwachten van Recep Tayyip Erdoğan en zijn regering. Tot aan de waanzin toe en er ver overheen dus. En de Europese Unie heeft geen antwoord. Geen plan. Geen kracht. Geen eenheid. Geen gezicht. Het is zwak en beschamend, het is laf…

Zoals misschien wel bij u bekend is, is het voor de wereldjournalistiek en mensenrechtenorganisaties door de Turkse regering vrijwel onmogelijk gemaakt om objectieve beeld- en nieuwsvorming te vergaren uit de gebieden waar het Turkse leger met uiterst harde hand de Koerdische zogenaamde terroristen aan het aanpakken is. Er is moeilijk een objectieve analyse uit te voeren, want dit maakt de regering van Recep Tayyip Erdoğan tegen alle internationale verdragen in onmogelijk. Alleen daarom al moeten ‘wij’ mijns inziens waakzaam zijn. Onder het bewind van de laatste Sultan van Turkije zijn honderdduizenden Armeense familieleden van mij vermoord. Ook toen heeft de wereldorde een grote steek laten vallen. Het maakt niet uit of men ‘het beest’ een genocide of massamoord noemt. Dood is dood. Zelfs Atatürk noemde de moorden op de Armeniërs een schande! Zijn komst is waarschijnlijk juist, mede als gevolg van deze moorden, geschiedenis geworden…

De beelden en rapportages die wel tot de openbaarheid komen, geven een zeer verontrustende, beeldende indruk. Hierbij komt voornamelijk naar voren, dat een groot onschuldig deel van de Koerdische bevolking, in diverse belegerde steden en regio’s, enorm moet lijden onder de militaire invasie. Er komen signalen van vele duizenden doden, vele duizenden (opzettelijk) vernietigde huizen en een vluchtelingenstroom van tienduizenden Koerdische vrouwen, kinderen en (oudere) mannen. Deze mensen kunnen niet allemaal terrorist zijn. Deze mensen verdienen ook de volledige inzet van internationale middelen en rechten tot steun.

Na aandringen van Russische journalisten en van Koerdisch/ Turkse parlementariërs, gaan de Verenigde Naties eindelijk de oorlog tegen de Koerden onderzoeken. Er zijn vele verontrustende beelden van executies, massagraven(!) van vrouwen, kinderen en ouderen in onderzoek.

De Turken van het Turkse leger bombarderen tot ver in Syrië en Irak en proberen zo de Koerdische soldaten, die voor het overgrote gedeelte verantwoordelijk zijn voor het terugdringen van de ‘Islamitische Staat’ (ISIS), vleugellam te maken. De Irakezen hebben de Turken meerdere malen verzocht hun grondgebied te verlaten. Dit weigeren zij.

Een ander tekenend punt is dat de president van de Verenigde Staten in een verkiezingscampagnebelofte heeft aangegeven de moord op de Armeniërs te gaan laten betitelen als genocide. Dit is nu al twee keer uitgesteld, waarschijnlijk omdat de Amerikanen de Turkse basis nodig hebben om de brandhaarden in het Midden Oosten te bestrijden. Dit zegt mijns inziens alles over de macht en het soort spel dat de Turkse regering speelt. Het is mijns inziens een spel waarbij de Koerden het onderspit aan het delven zijn en daar zijn wij allen verantwoordelijk voor. Ook ik. Mijn verantwoording ligt bij het schrijven van mijn mening in deze.

De wereldleiders moeten ook de Turken zelf beschermen tegen een volgende beschamende episode in hun geschiedenis, want het lijkt er langzaam op dat de geschiedenis zich gaat herhalen. Alleen vrees ik dat het deze keer eindigt met een ook voor de Turken nadelige oorlog. Recep Tayyip Erdoğan kan dan wel onder groot (gerechtelijk)protest een ‘sultanistisch’ paleis hebben laten bouwen; dit maakt zijn politiek, orde en gezag niet direct tot een goed fundament voor vrede en stabiliteit.

Als belangrijkste punt van orde, wil ik toevoegen dat de Koerden een succesvol en georganiseerd leger hebben weten op te bouwen. De wereldorde moet er rekening mee houden dat de Turkse onderdrukkingspolitiek op de Koerden in Turkije er voor kan zorgen, dat de Koerdische legers in Irak en Syrië zich uiteindelijk tegen Turkije gaan keren. Puur om hun bloedverwanten te wraken en beschermen, want bescherming hebben zij zeker nodig. Let wel, ik roep niet op tot geweld, maar ik wil juist geweld voorkomen!

Marcel Mulder

Volg mij op Facebook
of op Twitter